the winner’s curse review

STARS: image

As a general’s daughter in a vast empire that revels in war and enslaves those it conquers, seventeen-year-old Kestrel has two choices: she can join the military or get married. But Kestrel has other intentions.
One day, she is startled to find a kindred spirit in a young slave up for auction. Arin’s eyes seem to defy everything and everyone. Following her instinct, Kestrel buys him—with unexpected consequences. It’s not long before she has to hide her growing love for Arin.
But he, too, has a secret, and Kestrel quickly learns that the price she paid for a fellow human is much higher than she ever could have imagined.
Set in a richly imagined new world, The Winner’s Curse by Marie Rutkoski is a story of deadly games where everything is at stake, and the gamble is whether you will keep your head or lose your heart.


So we have seventeen years old Kestrel, the general’s daughter, who’s pressured on enlisting in his father’s army. Before you think further, you need to know that that’s just the way it goes there. Enlisting or marring. Since she’s more a thinker than a fighter, she wants nothing to do with it. Except, she makes a bargain with his father which basically gives her six months before deciding either enlisting or marrying a Valorian. So the society is composed of the Valorians, and the Herrani which are principally slaves.
Kestrel impulsively buys a slave, a trained as a blacksmith one to be precise. After her purchase, Kestrel tries to forget about him, but she can’t.
Unbeknownst to Kestrel, Arin has his own secrets and plans, and which might cost Kestrel’s life.
s p o i l e r   f r e e   r e v i e w

I bought the book almost three years ago, when I first joined the bookish community and everyone kept telling me it was sooo good. They said it wasn’t mainly romance, but it had political aspects and basically everyone was ravishing it. I was so sure that I’d love it that I bought all the three books at once, afraid that I’d finish one and couldn’t wait for the next one to arrive.
I read the first two but didn’t manage to get to the last -this was two years ago- and because of that I decided to re-read them and give another opportunity. For me the Winner’s Curse was average back then and I gave it 3.5 stars, it was okay but it’d some sparkle, now I find it dull and not suprising at all and it doesn’t differ from the pile of YA books that are out there. Nothing new here!
But, by no means I’m not discouraging you from reading it, I now many people love this book. I think that if it was one of the firsts YA books I’d love it more, but now I cannot overlook the fact that there are better YA fantasy books out there, with better plot, world, twists and characters.

Now, that I mentioned fantasy. This book isn’t exactly a fantasy novel and the synopsis says ‘set in a richly imagined new world’ well, that isn’t true either.  It’s not a high fantasy because there aren’t any fantastical creatures or supernatural evil forces or magic. It reminds me of historical fiction but it’s obviously not set in the modern world, but in a new kind of dystopian world. With that being said the entire world within The Winner’s Curse is very simple with a lack of info dumping and there wasn’t much world building either. I didn’t learn anything substantial about the Heranni and the Valorians, we know almost nothing of their culture.

Αποτέλεσμα εικόνας για no romance gif
Another problem I had with the book is that the Rutkoski’s writing didn’t excite me. At all! I think that this was my main difficulty rating it higher, but for me the writing was flat and most of the scenes between Arin and Kerstel had no real substance except from the fact that they were used to establish the relationship between them, especially in the beginning they were dull. As for the last part of the book, when the whole action was supposed to start, I was disappointed again. There wasn’t any real connection.

Now, let’s talk about the relationship of Arin and Kerstel, which everyone loved. Like I mentioned, the romance is the main component that drives the story forward and the romantic tensions are what makes the story suspenseful for readers. Arin is caring and sweet and he’d do anything to protect her and the typical man in YA books, who has these elements a prince in our minds would have. On the other hand, Kerstel is annoying for me.  I think Rutkoski didn’t want to make her likeable, she wanted to make a character flawed, with her wicknesses but very dymanic at the same time with a strong personality. I get that, what I don’t understand is the sense of torn I get from her decisions and honestly I connected more with Arin than Kerstel, because I couldn’t see her.

To conclude, my feelings for this book are:

Αποτέλεσμα εικόνας για pass gif

Έχουμε λοιπόν την δεκαεπτάχρονη Kestrel, την κόρη του στρατηγού, που πιέζεται από τον πατέρα της να πάει στο στρατό, πριν όμως κρίνετε θα πρέπει να ξέρετε πως αυτός ειναι ο τρόπος που γίνεται εκεί. Ένταξη στο στρατό ή γάμος. Δεδομένου ότι είναι περισσότερο μία σκεπτικίστρια , δεν θέλει να έχει καμία σχέση με αυτό έτσι, κάνει μια συμφωνία με τον πατέρα της που της δίνει έξι μήνες να αποφασίσει. Μία μέρα όμως αγοράζει ένα σκλάβο τον οποίο αρχίζει να τον ερωτεύεται, αλλά o Arin έχει άλλα σχέδια και μυστικά, τα οποία μπορεί να της κοστίσουν τη ζωή.

Αγόρασα το βιβλίο αυτό σχεδόν πριν από τρία χρόνια, όταν πρωτάρχισα να ασχολούμαι με την κοινότητα των βιβλίων και όλοι μου έλεγαν ότι είναι καλό, ότι δεν είναι κυρίως ειδύλλιο, αλλά έχει και πολιτικές πτυχές και χωρίς να τα πολυλογώ όλοι το εκθίαζαν. Ήμουν τόσο σίγουρη ότι θα μου άρεσε που αγόρασα και τα τρία βιβλία ταυτόχρονα, φοβισμένη ότι οταν θα τελείωνα το ένα, δεν μπορούσα να περιμένω να έρθει το επόμενο.
Διάβασα τα πρώτα δύο αλλά δεν κατάφερα να φτάσω στο τελευταίο – αυτό ήταν πριν από δύο χρόνια – και γι ‘αυτό αποφάσισα να τα ξαναδιαβάσω και να δώσω μια άλλη ευκαιρία. Για μένα,  το ‘The Winner’s Curse’ το βρήκα μέτριο τότε και του έδωσα 3,5 αστέρια, τώρα όμως το βρίσκω αδιάφορο και δεν διαφέρει από το σωρό των βιβλίων της YA που είναι εκεί έξω. Τίποτα νέο!
Αλλά, σε καμία περίπτωση δεν σας αποθαρρύνω από την ανάγνωση του, πολλοί άνθρωποι αγαπούν αυτό το βιβλίο ίσως να είστε κάποιοι από αυτούς. Νομίζω ότι αν ήταν ένα από τα πρώτα βιβλία YA που θα διάβαζα, θα το αγαπούσα περισσότερο, αλλά τώρα δεν μπορώ να παραβλέψω το γεγονός ότι υπάρχουν καλύτερα βιβλία φαντασίας, με καλύτερο κόσμο, ανατροπές και χαρακτήρες.

Τώρα, που ανέφερα φαντασία. Αυτό το βιβλίο δεν είναι ακριβώς ένα μυθιστόρημα φαντασίας και αν πάρουμε τη σύνοψη που λέει οτι «έναν πλούσια φαντασμένο νέο κόσμο», δεν ισχύει. Δεν είναι φαντασία γιατί δεν υπάρχουν φανταστικά πλάσματα ή υπερφυσικές δυνάμεις ή μαγεία. Μου θυμίζει ιστορική μυθοπλασία, αλλά προφανώς δεν τοποθετείται στον σύγχρονο κόσμο, αλλά σε ένα νέο είδος. Αντιθέτως, θεωρώ ότι ειναι φτηνά δομημένος και δεν έχει πολλές λεπτομέρειες, κάνοντας τον έτσι να είναι επιφανειακός. Δεν έμαθα τίποτε ουσιαστικό για τους Herrani και τους Valorians, πως ξεκίνησε ο πόλεμος και  γνωρίζουμε σχεδόν τίποτα από την κουλτούρα τους.
Αποτέλεσμα εικόνας για no romance gif
Ένα άλλο πρόβλημα που είχα με το βιβλίο είναι ότι το γράψιμο της Rutkoski δεν με ενθουσίασε. Καθόλου! Νομίζω ότι αυτή ήταν η κύρια αιτία που με απέτρεψε από υψηλότερη βαθμολογία, για μένα η γραφή ήταν επίπεδη και οι περισσότερες από τις σκηνές μεταξύ Arin και Kerstel δεν είχαν καμία πραγματική ουσία εκτός από το γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκαν για να δημιουργήσουν μια σύνδεση μεταξύ τους, ώστε να αρχίζει να εξελίσσεται η ιστορία επειδή το κέντρο βάρους της ήταν το ρομάντσο μεταξύ τους. Όσον αφορά το τελευταίο μέρος του βιβλίου, όπου ήταν όλη η δράση θα έπρεπε να ήταν πιο καλοδομημένη. Και πάλι απογοητευμένη.

Τώρα, ας μιλήσουμε για τη σχέση του Arin και της Kerstel, την οποία όλοι αγάπησαν. Όπως ανέφερα, ο ρομαντισμός είναι το κύριο συστατικό που οδηγεί την ιστορία και οι ρομαντικές εντάσεις είναι αυτό που κάνει την ιστορία αγωνιώδη για τους αναγνώστες. Ο Arin είναι προστατευτικός και θα έκανε τα πάντα για να την κερδίσει, όπως ο τυπικός άντρας στα βιβλία YA, ο οποίος έχει τα στοιχεία που θα είχε ένας πρίγκιπας στο μυαλό μας. Από την άλλη πλευρά, βρήκα την Kerstel να είναι ενοχλητική για μένα. Νομίζω ότι η Rutkoski δεν ήθελε να την κάνει συμπαθητική, ήθελε να κάνει έναν χαρακτήρα με ελλατώματα αλλά πολύ δυναμική την ίδια στιγμή με μια ισχυρή προσωπικότητα.

Καταλήγωντας, για εμένα το βιβλίο αυτό περιγράφει έτσι τα συναισθήματα μου:
Αποτέλεσμα εικόνας για pass gif


3 thoughts on “the winner’s curse review

  1. Πολύ ωραίο ριβιού. Λατρεύω τα τζιφάκια, ειδικά από το Tangled.
    Κι εγώ έχω το ίδιο παραπόνο, πολλές φορές στα YA έχω θέμα με τις ηρωίδες που είναι αντιδραστικές χωρίς αφορμή. Οι άντρες -όπως ανέφερες εύστοχα-συνήθως εχουν τις αρετές ενός πρίγκιπα ❤

    Liked by 1 person

      1. Το είχα στο νου μου αλλά μετά από την κριτική σου δεν πρόκειται να το αγγίξω! Υπάρχουν τόσα άλλα YA ❤


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s